Εκτύπωση

ΤΟ PALEO είναι… «αλλιώς»!

Δημοσιευμένο στη κατηγορία Είδαμε Γευτήκαμε

...του Αργύρη Καλλιανιώτη

Παρότι νέο και ωραίο, το Paleo είναι… «αλλιώς»!

«Paleo» λέγεται και στο αντικείμενό του («οινικό εστιατόριο») είναι διαφορετικό και ξεχωρίζει. Γιατί είναι αυθεντικό και έντιμο έως την τελευταία σταγόνα κάθε φιάλης κρασιού του, με προσωπικότητα, άποψη και ξεκάθαρες επιλογές του πανταχού παρόντα δημιουργού και ιδιοκτήτη του, Γιάννη Καϋμενάκη. Ο λόγος για το πολυαναμενόμενο από τους οινόφιλους οινικό εστιατόριο (παρά wine bar), που άνοιξε τελικά στον Πειραιά και πραγματικά διαφέρει, ακριβώς επειδή είναι απλώς αυτό που θα έπρεπε να είναι... Ξεχωρίζει έτσι μέσα στη φρενίτιδα ανοίγματος ανάλογων χώρων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Καλώς το λοιπόν κι ας… άργησε! Φαίνεται πως η αναμονή άξιζε και με το παραπάνω…


Πιο συγκεκριμένα, το Paleo (τονίζεται στο «e») δεν είναι ένα εστιατόριο που «είδε φως» και… μπήκε στο κρασί λόγω μόδας. Αντίθετα, έχει άποψη και πρόταση, όπως αυτή διαμορφώνεται από τις απόλυτα συγκεκριμένες και ξεχωριστές οινικές (και όχι μόνο) επιλογές του δημιουργού του, μέσα από τη μακρόχρονη πορεία, το ψάξιμό, τα ταξίδια του κ.λπ. στον κόσμο του κρασιού. Ό,τι προτείνει το προτείνει συνειδητά, κατόπιν πολύχρονων δοκιμών κρασιών, δεν αναλώνεται οινικά στα ίδια και τα ίδια και σε τετριμμένες λύσεις της αγοράς, ούτε γεμίζει τη λίστα κρασιών του απλώς για να είναι μεγάλη (συχνά χωρίς στοκ πολλών κωδικών, όπως γίνεται αλλού, που αρκετά κρασιά υπάρχουν μόνο γραμμένα στη λίστα…). Ωστόσο, η λίστα κρασιών του περιέχει έναν πυρήνα περίπου 360 ετικετών, αφού προτείνει 100 περίπου διαφορετικά οινικά τοπωνύμια (προελεύσεις) και τα αμπελοτόπια τους (terroir), από τον ελληνικό και τον ξένο αμπελώνα, κυρίως γαλλικό, ισπανικό και ιταλικό, με αρκετές δικές του εισαγωγές και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Έπεται δε και λίστα εσοδειών για σημαντικές ετικέτες.
Έναν τέτοιο χώρο (αν όχι περισσότερους) δεν έχει ανάγκη ο οινόφιλος για να περάσει καλά; Να βρίσκει αυτό που δεν βρίσκει αλλού ή σε εμπορικά ράφια της Ελλάδας, να το χαρεί με την παρέα του, να το σχολιάσει με αυτήν και εάν επιθυμεί, με τον πάντα πρόθυμο και κυρίως ευπρόσιτο και ανεπιτήδευτο Γιάννη Καϋμενάκη; Όνομα – οινική «εγγύηση», αφού είναι ένας από τους πιο πεπειραμένους γνώστες του κρασιού, με χρόνια οινοχοΐας, διαχείρισης και δημιουργίας επιτυχημένων χώρων εστίασης οινικού προσανατολισμό (μεταξύ άλλων «48 The restaurant» και «Cucina Povera») και πάνω απ’ όλα ήθος. Γιατί το κρασί θέλει παρέα και το Paleo είναι ο ιδανικός χώρος να πιείς με την παρέα σου ένα μπουκάλι κρασί ή και… περισσότερα (μπουκάλι, αφού το κρασί σε ποτήρι, παρότι υπάρχει, εδώ δεν έχει την τιμητική του…).
Το κρασί όμως θέλει και… βρώσιμη παρέα, ως ο απόλυτος συνοδός φαγητού. Τι γίνεται λοιπόν στο Paleo με το φαγητό; Τα πράγματα είναι και εδώ απολύτως ξεκάθαρα, έντιμα και επίσης με άποψη: Εκτός από τα πλατό με καλά τυριά και αλλαντικά, το Paleo προτείνει λίγα και φιλικά στο κρασί πιάτα, με σημαία πάλι την προέλευσή, από Ελλάδα ή εξωτερικό, τα οποία εναλλάσσονται. Για να συνοδεύεις ευχάριστα το κρασί σου, που παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Εμείς, π.χ., τη βραδιά που πήγαμε, δύο εβδομάδες μετά το άνοιγμα του Paleo, δοκιμάσαμε τέσσερα από τα συνολικά εννιά πιάτα του μενού (πρώτα, σαλάτα ή κυρίως): Κις λορέν (Λωρραίνη Αλσατίας – Γαλλία), που ήταν τυπικότατη και ευχάριστα λιπαρή λόγω των καλών τυριών της, Πατέ από συκωτάκια πουλερικών (Τοσκάνη – Κεντρική Ιταλία), με πυκνή, επίσης τυπική γεύση, Φασόλια με πάστα (Καμπανία – Νότια Ιταλία), ένα απλό, αλλά αρωματικό και ευχάριστο πιάτο και Κότσι με ριζότο (Λομβαρδία – Βόρεια Ιταλία), με τρυφερό κρέας με καφέ σάλτσα βαθιάς νοστιμιάς και καλά μελωμένο ριζότο με σαφράν, μάλλον «τσιμπημένο» το άρωμα από το βούτυρο. Η συνολική εικόνα που σχηματίσαμε, τόσο για τις επιλογές όσο και για την εκτέλεσή τους ήταν ιδιαίτερα καλή, τουλάχιστον για το ανεπιτήδευτο και έντιμο στυλ φαγητού που προτείνει το Paleo.
Οι δε τιμές του Paleo είναι επίσης έντιμες, με αυτές των κρασιών να κυμαίνονται από πολύ καλά έως εξαιρετικά επίπεδα και σε κάποιες περιπτώσεις σε επίπεδα… «κλοπής». Εμείς, αφού εξηγήσαμε στον άκρως επικοινωνιακό κ. Καϋμενάκη τι επιθυμούσαμε (γιατί όσα και να ξέρεις, αξίζει την εμπιστοσύνη του πελάτη, που κάθε άλλο παρά θα «φοβηθεί» το κρασί στα χέρια του), μας πρότεινε μια από τις «οικονομικές» ετικέτες του θρυλικού Château Rayas, το La Pialade (Côtes du Rhône). Ένα κρασί terroir από το Ροδανό της Νότιας Γαλλίας, στην πολύ καλή εσοδεία του 2008, με εξαιρετικές βαθμολογίες (4-4,5 αστέρια και έως και 91/100 βαθμούς). Όχι μόνο έπεσε μέσα στα γούστα μας, σύμφωνα και με αυτό που ζητήσαμε, αλλά στο εστιατόριο αυτό πληρώσαμε για το εν λόγω κρασί πολύ λιγότερα απ’ όσα θα δίναμε σε ένα ξένο e-shop για να το αποκτήσουμε (ίδιες εισαγωγές γαρ, σωστή διαχείριση στοκ κ.λπ.). Τι άλλο να ζητήσει λοιπόν ένας οινόφιλος;
Κατά τα λοιπά, το Paleo, που χαίρει και πολύ καλού σέρβις, εκτός από τα χέρια του Γιάννη Καϋμενάκη και λόγω της έμπειρης και γλυκιάς Αλεξάνδρας, βρίσκεται σε μία θετικά γραφική, μάλλον «παλαιική» και από το απόγευμα και μετά ήσυχη οδό της περιοχής «Ρετσίνα». Για να το προσεγγίσεις δεν χάνεσαι, ακόμα κι αν δεν είσαι Πειραιώτης. Είναι δε όμορφο, μέσα στην απλότητα της διακόσμησής του και η εικόνα του «φωνάζει» εξ αρχής πως όλα εκεί εστιάζουν στο κρασί. Πώς αλλιώς, αφού με το που μπαίνεις αντικρύζεις «φάτσα κάρτα» τη μεγάλη και επιβλητική διάφανη κλιματιζόμενη κάβα του, στο βάθος του ενιαίου, χωρίς κολόνες χώρου. Εκεί είναι που χώνεται ο Γιάννης Καϋμενάκης, σκαρφαλώνει και ελίσσεται, ψάχνοντας το κρασί που του παράγγειλαν ή που θα προτείνει, δημιουργώντας μια εικόνα που εντείνει τις οινικές προσδοκίες. Ακόμα και τα καθίσματα, καρέκλες που είχαν παλιά τα σχολεία, με σιδερένιο σκελετό και ξύλινη βάση – πλάτη, αναγράφουν τοπωνύμια (προελεύσεις) στο πίσω μέρος της πλάτης τους, εγκλιματισμένα στο χώρο και το θέμα του. Παρότι μάλιστα δεν προδιαθέτουν θετικά ως προς την άνεση που θα προσφέρουν, είναι ψαγμένες για να είναι αναπαυτικές (και όντως είναι). Εκτός απ’ όλ’ αυτά, η επίσης θεματικά μινιμαλιστική διακόσμηση βασίζεται στα άδεια μπουκάλια «μεγάλων» έως και «μυθικών», κρασιών (αλλά όχι μόνο) που κάπως, κάπου, κάποτε, δοκιμάστηκαν και σημάδεψαν ποικιλοτρόπως την οινική πορεία του Γιάννη Καϋμενάκη. Πλήθος τέτοιων φιαλών κοσμεί αριστερά και δεξιά τους 70 πόντων τοίχους, που θα κρατούν μάλλον το κτήριο δροσερό ακόμα και σε περιόδους με υψηλές θερμοκρασίες. Σε αυτό θα βοηθά πιθανώς και το πολύ ψηλό ταβάνι του μάλλον μεσαίου μεγέθους χώρου, που είναι ουσιαστικά μία όμορφη ξύλινη σκεπή. Εναπομείνασα, αν και ανακαινισμένη, του παλαιού, βιομηχανικού και χρηστικού κτηρίου που στεγάζει το Paleo, η ομορφιά της πρόσοψης του οποίου έχει επίσης διατηρηθεί, ως σύνδεση με την ιστορία. Αν και το Paleo αναμένεται να γράψει τη δική του, ξεχωριστή ιστορία στην οινική εστίαση.

Paleo: Πολυδεύκους 39, Πειραιάς, Τ: 210 412 5204

Εκτύπωση

ANCHOR TO SOMETHING SPECIAL,MEET MOORINGS!

Δημοσιευμένο στη κατηγορία Είδαμε Γευτήκαμε

Σεπτέμβρης... και είχα ήδη μετρήσει μερικές μέρες επιστροφής από τις διακοπές μου όταν με χαρά παρέλαβα μια πρόσκληση για την παρουσίαση του ανακαινισμένου Moorings.
Με την είσοδό μου στον minimal ισόγειο  χώρο του Moorings ένιωσα σαν να αναδύομαι μέσα απο τη θάλασσα κάτι που δικαιολογείται απο την τοποθεσία του... βρίσκεται στο καλύτερο σημείο στη Μαρίνα του Λαιμού της Βουλιαγμένης "ξεφυτρώνοντας" κυριολεκτικά μέσα από την θάλασσα.

 

Τα Maki Sushi Rolls τετράγωνου σχήματος ρολλάκια με θαλασσινά σε 3 διαφορετικές εκδοχές με καλωσόρισαν ευχάριστα με  ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την παρουσίαση της γαρίδας γύρω απο την οποία ήταν τυλιγμένο το vinegared κολλώδες ρύζι συνοδεία φυκιών.

Η δροσερή σαλάτα με κατσικίσιο τυρί ψηµένο στο φούρνο, καβουρδισµένη αµυγδαλόψιχα
& vinaigrette καρυδιού άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις ενώ το Tαρτάρ φρέσκου σολομού με αβοκάντο, εξίταρε τον ουρανίσκο μου καθώς ανακάλυπτα γευστικά νότες από τζίντζερ,  lime & γλυκιά σάλτσα σόγιας.

Στο Carpaccio από φιλέτο µοσχάριου µε παλαιωµένο balsamico
αρωµατισµένο µε πορτοκάλι αν και αναδεικνύονταν η πολύ φρέσκια ύλη του φιλέτου, θα προτιμούσα να νιώθεις λίγο περισσότερο το άρωμα του πορτοκαλιού ή κάποιου επιλεγμένου μπαχαριού.

Ένα απο τα πιο δημοφιλή πιάτα στο Mooring που στον κατάλογο του μετράει έτη, είναι οι «Μποµπονιέρες» µε γαρίδα. Σοφή η κίνηση να υπάρχει ακόμα και σήμερα στο μενού του γιατί πραγματικά το τραγανό αυτό πουγκάκι με την σαρκώδη γαριδούλα και το τυρί φιλαδέλφεια σε συναρπάζει.


Η Μεσόγειος πηγή έμπνευσης και δημιουργίας για το κυρίως πιάτο με Φιλέτο φαγκρί γεμιστό με ντομάτα, μαύρες ελιές & κάπαρη.
Η  άσπρη σάρκα του ψαριού ψημένη στην εντέλεια, κρατούσε όλους τους χυμούς της και φλέρταρε με την σπιρτάδα της ελιάς και της κάππαρης με αποτέλεσμα ένα συναρπαστικό γευστικό τελειώμα.

Δοκίμασα και τα δύο επιδόρπια που μας προσέρφεραν. Τούρτα Semi freddo µε λευκή και bitter σοκολάτα &
Cheescake µε ανθότυρο και γλυκό κουταλιού βύσσινο.Γράφω μια φράση "θέλεις κι άλλο από όποιο και αν δοκιμάσεις"


Κανείς θα περίμενε διαβάζοντας οτι κάπου εδώ ολοκληρώσαμε.
Ελα όμως που το καλύτερο μας το άφησαν για το τέλος...

Στο μοναδικό Roof Terrace, που μας οδήγησαν, με θέα στο απέραντο γαλάζιο να σε ταξιδεύει, δοκιμάσαμε signature coctails και αφήσαμε τις αισθήσεις μας να ταξιδέψουν με την σκέψη ότι σύντομα θα ξαναγυρνούσαμε σ’ αυτό το ειδυλλιακό περιβάλλον υψηλής αισθητικής.

Moorings: Μαρίνα Βουλιαγμένης, ΤΚ 16671, Τηλ: 210 9670659, 210 8961310
www.moorings.gr / Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. / https://www.facebook.com/moorings.gr

 

...απο την Γεωργία Μπαμπαράκου