Πήγαμε στο «Μπλουμ», ένα εστιατόριο-μεζεδοπωλείο στη Νέα Ερυθραία, που είχαμε ξαναπάει, ένα-ενάμισι χρόνο πριν, μένοντας ευχαριστημένοι. Μάθαμε όμως ότι άλλαξε ομάδα στην κουζίνα και θελήσαμε να νιώσουμε από κοντά την αλλαγή. Ευχαριστηθήκαμε πολύ περισσότερο από την πρώτη φορά, παρότι μάλιστα, η νέα κουζίνα είναι σαφώς πιο φιλόδοξη και έτσι ευάλωτη στην κριτική, ούσα πιο δημιουργική και ευφάνταστη από την πιο παραδοσιακή που είχε παλιότερα το «Μπλουμ». Δεν υστερεί όμως σε μεστότητα γεύσης, συνδυάζοντας ώρες-ώρες τη βαθιά νοστιμιά με το ανεπιτήδευτα απρόσμενο και μάλιστα σε συμπαθητικές τιμές.

Ας ξεκινήσουμε όμως από το τι είδαμε: Όχι σπουδαίες αλλαγές ντεκόρ, στον ανοιχτόχρωμο και  έτσι κι αλλιώς ευχάριστο και άνετο χώρο του «Μπλουμ», με το συνεπές και μετρημένο σέρβις και τους ευγενέστατους και ενημερωμένους για τα της εστίασης ιδιοκτήτες.

Περνώντας λοιπόν σύντομα στο τι γευτήκαμε στο Μπλουμ, τα πράγματα ανέβαιναν σιγά-σιγά, όσο έρχονταν τα πιάτα, δημιουργώντας ένα κρεσέντο. Ξεκίνησε από το καλό έως πολύ καλό επίπεδο των σαλατών και των ορεκτικών και μετέβη στο πολύ καλό έως πάρα πολύ καλό επίπεδο των ζυμαρικών και των κυρίως πιάτων, για να ισορροπήσει τελικά γλυκά (ενίοτε πολύ γλυκά) στα επιδόρπια.
Πιο συγκεκριμένα, από τις σαλάτες του «Μπλουμ», η «χωριάτικη», με πιτούλες, ήταν καλή, ενώ η «χειμωνιάτικη» (σπανάκι, ψητό μπέικον, καρότο, κατσικίσιο τυρί και βινεγκρέτ μελιού) και η «ρόκα» (φύλλα μίνι ρόκας, ξερά σύκα, σύγκλινο Μάνης, Μετσοβόνε, κρουτόν και βινεγκρέτ σύκου) πολύ καλές.
Στα ορεκτικά, τα μύδια (αχνιστά) ήταν καλά, αν και κάπως ουδέτερα, παρά τα αρωματικά τους και το «μπαρμπούνι» (μαρινάτο), καλό σαν ιδέα και υλοποίηση, αλλά κάπως άτονο. Του έλειπε οξύτητα. Η γαρνιτούρα τους όμως, ρολό από ωμό κολοκυθάκι με ντομάτα και αβοκάντο, ήταν πετυχημένη. Τα κεφτεδάκια φέτας ήταν πολύ καλά, αν και η μυρωδιά του δυόσμου θα μπορούσε να είναι εντονότερη. Πολύ καλή ήταν όμως η κρούστα τους, από καλαμπόκι: τραγανή και όχι λαδωμένη. Ταίριαζαν δε υπέροχα με τη μαρμελάδα ντομάτας που τα συνόδευε. Πολύ καλό ορεκτικό ήταν και η γλώσσα μόσχου. Οι δύο σάλτσες της δρόσιζαν ισορροπημένα το κρέας, που πραγματικά έλιωνε στο στόμα. Γευστικά αλλά υπερβολικά λαδερά ήταν τα ρολάκια από φύλλο, γεμιστά με μοσχάρι και μελιτζάνα, με σος γιαουρτιού. Ένα πιάτο που προδίδει το νέο στυλ του «Μπλουμ», αλλά αν σταματήσει να... λαδώνει, θα συνέλθει.
Τα ζυμαρικά είναι από τα δυνατότερα σημεία του «Μπλουμ». Δύσκολα βρίσκεις τόσο σωστά γεμισμένα ραβιόλια (από φρέσκια πάστα), με γενναία ποσότητα γέμισης, που ισορροπεί με τη ζύμη και σε κάποιες περιπτώσεις προσφέρει συγκινητική ευχαρίστηση. Τέτοια ήταν η αίσθηση που άφησαν τα πράσινα «κορνέτι», γεμιστά με ραγού από μοσχάρι γάλακτος, σε ελαφριά σάλτσα παρμεζάνας. Ένα από τα κορυφαία πιάτα του εστιατορίου, με πολύ καλή ισορροπία ανάμεσα στη γλύκα του ζυμαρικού και την αρμύρα του τυριού, που έντυναν το παραδοσιακά νόστιμο κρέας. Πάρα πολύ καλά και τα «ανιολότι», γεμιστά με ψητή γλυκοπατάτα, χωρίς ίχνος γλυκερής αίσθησης. Η γλυκοπατάτα ισορροπούσε εξαίρετα με την αρμυρή αίσθηση της κρέμας τυριού, μπέικον και κρέμας παρμεζάνας. Δύο χορταστικά και μάλλον κάπως βαριά πιάτα, με βαθιά όμως νοστιμιά, που συνδυάζουν το ρούστικο χαρακτήρα με τη δημιουργικότητα. Πολύ καλό ήταν και το ριζότο με διάφορα άγρια μανιτάρια. Ήταν ένα πραγματικό ριζότο, σωστά χυλωμένο, με το άρωμα τρούφας που συμπεριλάμβανε η συνταγή να μην καπελώνει τις υπόλοιπες γεύσεις.
Πάρα πολύ καλά ήταν τα μάγουλα από μοσχαράκι γάλακτος μπρεζέ, με καρότα και μανιτάρια, μαγειρεμένα σε κόκκινο κρασί. Γεύση κρέατος μεστή, με μπόλικο βάθος, που απλωνόταν τρισδιάστατα στο στόμα. Τα μπουτάκια κουνελιού στην κατσαρόλα, με εστραγκόν, γλυκάνισο και κόκκινο κρασί είχαν ένα μάλλον μπερδεμένο αρωματικό αποτέλεσμα, ενώ το κρέας θα έπρεπε να είναι λόγο πιο ζουμερό. Ωστόσο, το επίπεδό του πιάτου παρέμενε καλό. Πολύ καλό ήταν το κότσι από αρνάκι στη γάστρα, που δικαιολογεί το καλό του «μέλωμα». Η πλούσια γεύση, στη σάλτσα από το ζωμό του, παράγινε όμως πλούσια, λόγω του –κατά τα άλλα, σωστά υλοποιημένου– πουρέ από γλυκοπατάτα. Γεύση που ταιριάζει σε όσους αγαπούν αυτό το είδος πατάτας και θα τη βρουν στο «Μπλουμ». Το όσο-μπούκο από μοσχάρι γάλακτος ήταν σωστά σιγομαγειρεμένο με κρασί, όπως καλοφτιαγμένο ήταν και το ριζότο σαφράν (μιλανέζε) που στεκόταν πλάι του. Θα ήταν ένα πολύ καλό πιάτο εάν δεν είχε ξεφύγει στο –πάντα επικίνδυνο να ισοπεδώσει καθετί– σαφράν. Εδώ τουλάχιστον δεν ισοπέδωσε τα πάντα, αλλά δεν τα άφηνε και να αναδειχθούν, αδικώντας τα.

Τα γλυκά του «Μπλουμ» είναι φρέσκα και γευστικότατα, αλλά πολύ γλυκά. Όσα ισορροπούν με κάποια άλλη γεύση (ξινή ή πικρή), από κάποιο υλικό της συνταγής, κερδίζουν. Τέτοια είναι η πολύ καλή πάβλοβα, με τα πικρούτσικα φρουτάκια της, το μιλφέιγ, με τις ξινούτσικες φράουλες και η μους από γιαούρτι, με το εξισορροπητικό γλυκό λεμόνι. Η τούρτα σοκολάτας-καραμέλας και η κρεμ-μπριλέ, αν και νόστιμες, αδικούνται από την πολύ ζάχαρη.
Το χύμα κρασί του «Μπλουμ», λευκό, από μοσχοφίλερο και κόκκινο, από μερλό, είναι πόσιμο και θα ικανοποιήσει τόσο την τσέπη, όσο και τις προσδοκίες όσων αρέσκονται στο χύμα. Υπάρχουν βέβαια και εμφιαλωμένα...
Η αλλαγή στην κουζίνα του «Μπλουμ», αν και προς επικίνδυνα μονοπάτια, και χαρακτήρα έχει και νόημα και επικροτείται. Αξίζει σίγουρα μία και... περισσότερες δοκιμές.

Μπλουμ
Κύπρου 15, Νέα Ερυθραία, Τ: 2108072936

Αργύρης Καλλιανιώτης